Bij een archeologisch bureau-onderzoek brengen we alle bestaande kennis over een plangebied in kaart. We raadplegen onder andere de Indicatieve Kaart Archeologische Waarden (IKAW) van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE). We zoeken in de digitale archieven van de RCE (Archis) na welke vondsten er in het verleden zijn gedaan en we bestuderen oude kaarten, luchtfoto’s, bodemkaarten, hoogtegegevens en andere relevante bronnen.Vervolgens stellen we een archeologisch verwachtingsmodel op. Hierin staat beschreven of en welke archeologische waarden er in (bepaalde delen van) het plangebied kunnen worden verwacht.
Lees meer…
Bij deze stap van inventariserend veldonderzoek (IVO) brengen we de eventuele archeologische waarden van uw plangebied in kaart. Dat doen we door het archeologisch verwachtingsmodel – dat we hebben opgesteld bij het bureau-onderzoek – in het veld te toetsen. Deze eerste stap van inventariserend veldonderzoek (IVO) bestaat uit booronderzoek en veldkartering. Door booronderzoek kunnen we een goede inschatting maken van de kans op archeologische waarden (grondsporen en daarmee samenhangende voorwerpen). Booronderzoek kan verkennend en waarderend zijn. Bij veldkartering wordt het plangebied systematisch belopen door de onderzoekers, waarbij ze aan het oppervlak liggend archeologisch materiaal verzamelen. De vondsten worden aan de hand van GPS op een kaart ingetekend (karteren) en verzameld. Zo ontstaat een representatief beeld van de aard en de verspreiding van archeologisch materiaal aan de oppervlakte.
Lees meer…
Wanneer bekend is dat het plangebied archeologische waarden bevat, kunnen we nader onderzoek doen door proefsleuven. Ook dit valt onder het inventariserend veldonderzoek (IVO). Bij een proefsleuf wordt op gemiddeld vijf procent van het plangebied de bovengrond met een graafmachine verwijderd. Vervolgens wordt het hiermee aangelegde vlak met de schop schoongeschaafd. De archeologische grondsporen die zo aan het licht komen, worden ingemeten en gefotografeerd, en er worden monsters genomen om tot een datering en waardebepaling van de vindplaats te komen. Meestal graven we met een graafmachine in een deel van het plangebied één of meer proefsleuven om meer te weten te komen over de archeologische vindplaats: hoe diep zitten de archeologische sporen, wat is het precies, en hoe is het geconserveerd?
Lees meer…
Bij archeologische begeleiding van graafwerkzaamheden zijn er archeologen aanwezig bij ingrepen in de bodem. We onderzoeken de vrijgekomen bodem op archeologische waarden en documenteren deze. Bij een archeologische begeleiding is het noodzakelijk dat de graafmachinist aanwijzingen van de archeoloog opvolgt. Er wordt laagsgewijs gegraven met een graafbak zonder tanden, en het werk wordt van tijd tot tijd stilgelegd, zodat de archeologen foto’s en tekeningen kunnen maken en vondsten kunnen administreren. Archeologische begeleiding van graafwerkzaamheden gaat altijd in goed overleg. Zo weet u precies wat u kunt verwachten en ontstaat er zo min mogelijk vertraging in uw werkzaamheden.
Lees meer…
Heeft een plangebied hoge archeologische waarde en zal die verloren gaan door voorgenomen bodemingrepen, dan kan een volledige opgraving plaatsvinden. Zo blijft de archeologische informatie behouden, ook al wordt het bodemarchief voor altijd verstoord. Bij een volledig opgraving, of definitief archeologisch onderzoek (DAO), bestuderen we de hele archeologische vindplaats. Met behulp van een graafmachine onderzoeken we verticale en horizontale doorsneden van de ondergrond en documenteren alle archeologische sporen en vondsten. De vondsten worden vervolgens ondergebracht in het provinciaal/regionaal depot.
Lees meer…
